۶.۱۰.۱۳۸۹

با پوست و مويتان12 کار نکنيد!

با پوست و مويتان12 کار نکنيد!






اگر به اطراف‌تان نگاه کنيد، احتمالا بسياري از دوستان و آشنايانتان را مي‌بينيد که عادت‌هاي غلطي دارند که به پوست و مويشان آسيب مي‌رساند؛ مثل کندن جوش‌ها،‌ مصرف کِرِم‌هاي کورتوني و

يا باروهاي غلطي مثل بستن نخ دور زگيل و ... اين نوشته به مهم‌ترين عادت‌هاي پوستي‌ـ ‌مويي مضر اما رايج مردم مي‌پردازد...










عادت
اول: کندن
جوش‌هاي جواني و فشار آوردن روي آنها




جوش جواني يا آکنه،
بيماري غدد پيلوسباسه است که به صورت دانه‌هاي سياه‌رنگ، قرمز، چرکي و کيستي
مي‌تواند در سنين جواني ظاهر شود که با افزايش ميزان ترشح چربي پوست همراه است.
کندن و فشار دادن جوش‌ها نه تنها تاثيري در روند بهبود ندارد که به علت زخمي شدن
پوست، آثار آن به صورت جوشگاه يا لک تيره باقي مي‌ماند که درمان آن بسيار مشکل‌تر
از درمان خود جوش‌ها است.









عادت دوم:
مصرف پمادهاي کورتون‌دار بدون تجويز پزشک




ترکيب‌هاي
کورتيکوستروييدي که به کورتون شهرت دارند، داروي بسيار موثر و نجات‌دهنده‌اي در
بعضي بيماري‌هاي التهابي پوست است ولي مانند شمشير دولبه، اگر بدون تجويز پزشک مصرف
شوند، خطر‌ها و عوارض جانبي بسياري دارند که بعد از قطع مصرف هم بعضي از اين عوارض
تا سال‌ها پابرجا مي‌مانند. وقتي بيمار ترکيب موضعي کورتون‌دار را با تجويز پزشک
براي مدت محدودي مصرف مي‌کند به دليل آثار فوري و مثبت آن در بيماري‌هاي التهابي
پوست، حتي بعد از عود بيماري و بدون تجويز پزشک در مورد اجازه ادامه مصرف، آن را
بدون نسخه از داروخانه تهيه مي‌کند و بعد از مدتي آنقدر به مصرف آن عادت مي‌کند که
به طوري که بعد از قطع آن بلافاصله علايم شديد پوستي تظاهر مي‌کند بنابراين به مصرف
دايمي آن ادامه مي‌دهد و دچار ضايعه‌هاي پوستي نازک، حساسيت، قرمزي پايدار حتي
ضايعه‌هاي داخلي مانند پوکي‌استخوان، فشار خون بالا، ورم دستگاه گوارشي، اختلال‌هاي
هورموني و... مي‌شود.









عادت سوم:
کندن موها




تريکوتيلوماني يا عادت به
کندن موها يک ميل اجباري از بيما‌ري‌هاي جسمي ـ رواني است. فرد بدون آنکه متوجه
باشد، ميل و عادت به کندن موهاي در دسترس دارد؛ مانند موهاي جلوي سر، سبيل، ابرو
و... اوايل ممکن است موها بعد از کندن دوباره رشد ‌کنند ولي مواردي به علت خون‌ريزي
ميکروسکوپي در فوليکول مو و فيبروز آن باعث عدم رشد دايمي مو مي‌شود که درمان بايد
توسط پزشک متخصص پوست و روان‌پزشک به صورت همزمان انجام شود.









عادت چهارم:
حمام آفتاب براي برنزه کردن پوست




اشعه‌آفتاب حاوي اشعه
ماوراي‌بنفش A و B است. اشعه B در طبقه‌هاي سطحي پوست اثر مي‌کند و به قسمت‌هاي
زيرين پوست نفوذ نمي‌کند و باعث قرمزي و سوختگي پوست مي‌شود. اشعه A به قسمت‌هاي
زيرين نفوذ مي‌کند و با تحريک سلول‌هاي ملانوسيت باعث افزايش ترشح ملانين و تيرگي
پوست مي‌شود. همچنين اشعه A به دليل تخريب DNA سلول‌ها در پيري زودرس پوست،
سرطان‌هاي پوستي و واکنش‌هاي آلرژيک به داروها مشارکت مي‌کند. جواناني که عادت به
گرفتن حمام آفتاب يا استفاده از دستگاه‌هاي سولاريوم (آفتاب مصنوعي) دارند برنزه
شدن موقت پوست را به سرطان‌هاي پوستي و پيري زودرس پوست چهره‌شان ترجيح مي‌دهند.









عادت پنجم:
جويدن ناخن‌ها




عادت به جويدن ناخن‌ها
مانند تريکوتيلوماني عادت مضري است به‌صورت ميل اجباري به جويدن ناخن‌ها كه و جزو
بيماري‌هاي جسمي ـ رواني طبقه‌بندي مي‌شود. جويدن ناخن اغلب در دوران کودکي و اوايل
جواني ديده مي‌شود و اين افراد با اينکه از قبح اين کار مطلع‌اند ولي ميل اجباري به
جويدن ناخن‌ها خصوصا در مواقع استرس‌هاي عصبي دارند. علاوه بر نازيبايي ناخن‌هاي
جويده شده به دليل رطوبت مداوم در اين ناخن‌ها، ميکروب‌ها از قبيل قارچ‌هاي پوستي و
باکتري‌ها رشد کرده و گاهي باعث تخريب تمام جسم ناخن مي‌شوند که اگر به موقع درمان
نشود، امکان تخريب دايمي ناخن‌ها و در نيامدن و عدم رشد ناخن‌ها وجود دارد.









عادت ششم:
کندن يا بستن نخ




دور زگيل‌هاي پوستي




زگيل‌‌هاي پوستي يک
بيماري ويروسي است که بدون هيچ‌گونه درماني در افرادي که سيستم ايمني نرمال دارند
خودبه‌خود بعد از مدتي بهبود مي‌يابد هر چند درما‌ن‌هاي متعدد مانند فريز کردن،
سوزاندن با کوتر يا ليزر و در مواردي جراحي وجود دارد اما بعضي از افراد از بستن نخ
دور زگيل استفاده مي‌کنند که اين باعث التهاب و عفونت زگيل مي‌شود که گاهي باعث زخم
و ايجاد جوشگاه بدشکل مي‌شود.









عادت هفتم:
شانه کردن يا برس کشيدن مداوم موها




يک فوليکول مو در ناحيه
ريشه‌ حاوي عروق خوني، اعصاب و سلول‌هاي رشد يابنده است که مدام رشد کرده و باعث
رشد طولي مي‌شود. ساقه مو به دليل فقدان اعصاب بدون درد است بنابراين بعضي افراد به
صورت مداوم و مکرر موها را شانه يا برس کرده و باعث صدمه به ساقه موها مي‌شوند. در
استمرار دايمي شانه کردن و برس کردن، موها به تدريج طراوت خود را از دست داده،
شکننده شده و از نوک دو شاخه مي‌شوند (موخوره)، اين عادت مضر در جوانان شايع‌تر
است.









عادت هشتم:
بستن موهاي سر




بعضي از بانوان با بستن
محکم موهاي جلوسر به سمت عقب، تمايل دارند کناره‌هاي ابروها به بالا کشيده شود و
چهره بازتري داشته باشند. بستن محکم و تحت فشار موها در طولاني‌مدت باعث فشار بر
عروق سطحي پوست‌سر شده بنابراين جريان خون که براي رشد پوست و موها و همچنين سلامت
پوست و مو ضروري است کاهش مي‌يابد و چون موها به کاهش جريان خون حسا‌س‌تر از پوست
هستند بعد از مدتي، موهاي جلوسر که تحت فشار هستند کاهش يافته و باعث کم‌پشتي موهاي
جلو سر مي‌شود.









عادت نهم:
دست‌ زيرچانه زدن موقع نشستن يا نشستن روي زانوها و قوزک‌پا




بعضي از افراد، خصوصا
کودکان و نوجوانان موقع نشستن‌هاي طولاني مثلا در کلاس‌هاي درسي، عادت کرد‌ه‌اند
دست‌ها را به زير چانه گذاشته و آرنج‌ها را روي ميز نگه دارند يا بعضي افراد علاقه‌
به نشستن روي زمين دارند؛ به طوري که زانوها يا قوزک خارجي پاها به طور دايم در
تماس و تحت فشار روي زمين است. پوست انسان در مواردي که تحت فشار دايم باشد، به
تدريج تيره شده و دچار کلفتي پوست يا پينه مي‌شود؛ خصوصا در افراد سفيدپوست اين
تيرگي واضح‌تر است.









عادت دهم:
انقباض‌هاي دايمي عضلات صورت




بعضي افراد، خصوصا در
کشورهاي شرقي، عادت کرده‌اند موقع صحبت کردن يا در استرس‌ها، عضلات صورتشان را در
جهت‌هاي مختلف منقبض کنند. اوايل بعد از آرامش، حالت عضلات چهره به وضعيت طبيعي
بازمي‌گردد ولي در استمرار براي سال‌ها، به تدريج اين عضلات شکسته مي‌شود به طوري
که موقع استراحت هم اين شکستگي‌هاي عضلاني به صورت چين و چروک عميق دايمي ديده
مي‌شود. شايع‌ترين چين و چروک‌هاي عضلاني صورت، چين اخم بين دو ابرو، چين پيشاني به
صورت خطوط افقي در پيشاني، چين دور چشم‌ها و چين و چروک‌ عضلات لب بالايي است که
چنانچه در مراحل اوليه شکستگي‌هاي عضلاني تحت درمان با آمپول بوتاکس قرار گيرند،
مي‌توان از اين پديده نازيبا جلوگيري کرد.









عادت يازدهم:
شست‌وشوي مداوم دست‌ها




اسيديته يا PH طبيعي
پوست، اسيدي است. بعد از هر بار شستن دست‌ها با مواد شوينده که PH قليايي قوي دارند
PH پوست از اسيدي به قليايي گرايش پيدا مي‌کند و حداقل سه ساعت وقت لازم است که به
PH طبيعي اسيدي قبلي بازگردد. از طرفي شوينده‌ها به همان ميزان که ظروف و لباس‌ها
را چربي‌زدايي مي‌کنند چربي طبيعي پوست را کاهش مي‌دهند. چنانچه تماس پوست دست با
پاک‌کننده‌ها، مانند صابون، پودر و مايع به فاصله‌اي کمتر از سه ساعت باشد، باعث
مي‌شود به تدريج پوست دست‌ها خشک، قرمز، ترک‌خورده و حساس شود. افرادي هستند که
کارهاي شست‌وشوي منزل را با دستکش انجام مي‌دهند ولي روزانه مکرر دست‌ها را با
صابون يا مايع شوينده مي‌شويند خصوصا در افرادي که وسواسي هستند اين مشکل بيشتر
ديده مي‌شود بنابراين بايد سعي کنيد از صابون يا مايع دست‌شويي فقط موقع غذا خوردن،
بعد از توالت يا ‌آلودگي واضح استفاده کنيد. مواقع ديگر شست‌وشوي دست‌ها با آب خالي
کافي است و هر بار هم که دست‌ها اجبارا با شوينده تماس پيدا کرد، بايد مقداري
گليسيرين با چند قطره آبليمو بعد از خشک کردن به دست‌ها ماليده شود.









عادت دوازدهم:
شامپو کردن موهاي سر به دفعات زياد




خداوند براي محافظت و
طراوت موهاي سر ترشح چربي از پوست سر را قرار داده است ولي از آنجا که چربي‌ها محيط
مناسب رشد ميکروب‌ها هستند بنابراين بايد بسته به ميزان چربي مترشحه سر را با
شامپوي مناسب شست. بعضي افراد عادت کرده‌اند در هر حمام چند دست شامپو بزنند تا
کاملا چربي سطح پوست‌سر از بين برود. اين‌گونه افراد بعد از چند ساعت متوجه مي‌شوند
که چربي سر به مقدار زيادي بازگشته است. طبق فيزيولوژي پوست‌سر، هرگاه پوست‌سر
کاملا بدون چربي شود از طريق مرکز کنترل‌کننده ترشح چربي در مغز فرمان داده مي‌شود
تا براي محافظت موها چربي ترشح شود بنابراين اين‌گونه افراد بايد بدانند که چنانچه
مختصري چربي سر بعد از حمام وجود داشته باشد مانع فرمان مغز به ترشح چربي مي‌شود و
موهاي سر ديرتر چرب مي‌شود.


راه پيشگيري روزه‌داران از بوي بد دهان

راه پيشگيري روزه‌داران از بوي بد دهان

يكي از مشكلات بهداشتي كه بسياري از روزه‌داران را در ماه مبارك رمضان اذيت مي‌كند، بوي بد دهان است كه گاه باعث ناراحتي فرد روزه‌دار و اطرافيانش مي‌شود
.

بوي بد دهان در ماه رمضان علل مختلفي دارد كه با شناسايي اين علل و اتخاذ تدابير بهداشتي ساده مي‌توان تا حد زيادي از آن پيشگيري كرد.

دكتر محمد فراهاني، دندانپزشك در گفتگو با «جام‌جم» مي‌گويد: التهاب لثه، استفاده از غذاهاي گوگرد‌دار مانند سير و پياز، باقي ماندن غذا بين پركردگي دندان يا بافت، از بين رفتن و شكسته شدن دندان، جمع شدن يا باقيماندن غذا در قسمت عقب زبان و بي‌توجهي به پاكيزگي و شستشوي درست آن و مصرف دخانيات از مهم‌ترين عوامل بوي بد دهان در همه طول سال و بخصوص در ماه مبارك رمضان است. همچنين مشكلات تنفسي، گوارشي و در برخي از موارد جراحي‌هاي داخل دهان از ديگر عوامل ايجاد بوي بد دهان به شمار مي‌روند.

دكتر فراهاني مي‌افزايد: بويي كه در دهان روزه‌داران ايجاد مي‌شود يا ناشي از عوامل غيرقابل پيشگيري شامل خالي بودن معده و خشكي دهان است يا مي‌تواند ناشي از عواملي همچون ماندن غذا در لابه‌لاي دندان‌ها و تخمير آن طي روز و عدم‌امكان زدن مسواك در حين روزه‌داري و تخمير مواد غذايي باشد.

اين عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي اعتقاد دارد به علت كاهش جريان بزاق دهان كه هنگام روزه‌داري پيش مي‌آيد، تخمير مواد غذايي نسبت به افراد عادي شديدتر اتفاق مي‌افتد، چراكه در اثر خوردن غذا بخشي از ميكروب‌هاي دهان شسته شده و از بين مي‌روند، اما در حالت روزه‌داري چون غذايي در طول روز مصرف نمي‌شود، تخمير مواد غذايي لابه‌لاي دندان باعث بوي بد دهان مي‌شود.

توصيه‌هاي سحري

دكتر فراهاني معتقد است تا آنجايي كه امكان دارد بايد عوامل قابل پيشگيري را كنترل كرد، از اين رو روزه‌داران بايد پس از خوردن سحري در ماه رمضان و قبل از اذان صبح بدقت دندان‌هاي خود را مسواك بزنند، سپس از نخ دندان هم استفاده كنند تا مواد غذايي در لابه‌لاي شيارهاي دندان باقي نماند.

به گفته وي، خشكي دهان به عنوان يكي از عوامل غير قابل پيشگيري در اثر كم آبي به‌وجود مي‌آيد كه باعث تجمع ميكروبي و عدم شستشوي طبيعي حفره دهان مي‌شود.

دكتر فراهاني تاكيد مي‌كند:استفاده از دهان‌شويه مي‌تواند پس از مسواك زدن در سحري به ميزان زيادي حجم ميكروب‌هايي را كه به طور طبيعي در داخل حفره دهان وجود دارند، كاهش دهد كه در نتيجه از بوي بد دهان در طول روز پيشگيري مي‌كند.

اين عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي مي‌افزايد: بيش از 70درصد بوي بد دهان در حين روزه‌داري مربوط به خالي بودن معده است، اما محيط دهان، لثه، كام و زبان نيز هر كدام به تنهايي مي‌توانند بوي بد دهان را ايجاد كنند. بنابراين علل بوي بد دهان در درجه اول بيماري‌هاي تنفسي، در درجه دوم بيماري‌هاي گوارشي و در درجه سوم بيماري‌هاي لثه و دندان هستند.

به گفته وي، توجه به اين نكته ضروري است كه در اكثر اوقات با رعايت نكات ساده مانند استفاده مناسب و منظم از مسواك در فواصل مختلف و بويژه پس از سحري و افطار، استفاده از نخ دندان و دهان‌شويه پس از سحري و افطار، تميز كردن زبان با يك مسواك داراي برس بسيار نرم مي‌توان از بوي بد دهان در ايام روزه‌داري پيشگيري كرد.

دكتر فراهاني ادامه مي‌دهد: پوسيدگي دندان‌ها هم در به وجود آمدن بوي بد دهان موثر است كه اين علت با پاك نگه داشتن دندان‌ها به وسيله دهان‌شويه‌ها و نخ دندان بعد از صرف افطار و سحر از بين مي‌رود.

اين متخصص ارتودنسي به افرادي كه دندان‌هاي مصنوعي را جايگزين دندان‌هاي طبيعي كرده‌اند، توصيه كرد دندان‌هاي مصنوعي خود را شستشو داده و به هنگام شب آنها در آب نگهداري كنند تا با بوي بد دهان در طول روز خود و ديگران ر ا اذيت نكنند.

چرا مسافر روزه‏اش باطل است و نمازش شکسته؟!

چرا مسافر روزه‏اش باطل است و نمازش شکسته؟!
چرا با وجود آثار مفید روزه، مسافران نمى‏توانند روزه بگیرند؟به ویژه آن که فلسفه شکسته شدن نماز و بطلان روزه مسافر، تخفیف به حال اوست

و در روایات از آن به هدیه الهى تعبیر شده است


و در قرآن کریم، بعد از بیان این حکم مى‏فرماید: "اگر روزه بگیرند، براى آنان بهتر است."

روزه، ابعاد گوناگونى داشته، آثار مثبت فراوانى از نظر مادى و معنوى در وجود انسان دارد. تلطیف روح، تقویت اراده، کنترل غرایز و تقلیل آنها، تقویت روحیه ایثار و نوع‏دوستى از مهم‏ترین تأثیرات اخلاقى و تربیتى روزه است و علاوه بر آن که روزه براى بیمارى‏هاى جسمى و روانى، آثار بهداشتى و درمانى فراوانى دارد، با وجود این، این آثار مخصوصاً در بعد معنوى و قرب الى الله، زمانى تحقق مى‏یابد که این عبادت با شرایط آن صورت پذیرد که از جمله این شرایط، در سفر نبودن است.

این که چرا عبادت خداى متعال که راه سعادت بشر است، مشروط به شرایط خاصى شده است و یا با پیشرفت و فناورى وسایل حمل و نقل، آیا هنوز این شرایط معتبر است یا نه و نیز تفسیر آیات روزه، موضوع بحث ماست.

پرسش 1. فلسفه شکسته شدن نماز چیست و چرا عبادت خداوند مشروط به شرایطى است؟

نماز شکسته از احکام امتنانى و تسهیلى خداوند براى مسافران است؛ اما این که چرا براى عبادت خداوند، شرایطى مقرر شده است، توجه به نکات ذیل مفید است:

الف) تمام عبادات و شرایط آنها توقیفى و تعبدى است؛ یعنى، از سوى خداوند است و هیچ کس حق کاستى و افزودن به آن را ندارد؛ پس همه این شرایط، از سوى خداوند است.

ب) خداوند بهتر از هر کس مى‏داند که راه وصول و تقرب به او چیست و چگونه مى‏توان بهتر به او نزدیک شد و به سعادت و کمال رسید. بنابراین اگر او جزء و شرطى را قرار داده و یا چیزى را حذف کرده، بر اساس مصالحى است که بسیارى از آنها فراتر از توان درک عقل بشرى است و تنها خداوند بدان آگاه است.

ج) عبادات به عنوان وسیله‏اى براى نیل به کمال در نظر گرفته شده است؛ از این رو قرآن کریم مى‏فرماید: «یا أیها الذین آمَنُوا اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصّابِرِینَ؛1 اى انسان‏هاى مؤمن! با استعانت از نماز و روزه به خدا نزدیک شوید.» در همه اعمال عبادى، قصد قربت شرط است. گرچه نیت امرى است قلبى، ولى وقتى همان نیت را با عبارات و الفاظ بیان مى‏کنیم، مى‏گوییم: "قربة الى الله"، یعنى این عبادت‏ها را به عنوان وسیله‏اى براى تقرب به پیشگاه حضرت حق ـ تبارک و تعالى ـ انجام مى‏دهیم.

پس این عبادات، زمانى نقش وسیله تقرب به خدا را ایفا مى‏کنند که با شرایط آن صورت گیرد. خداى متعال مى‏فرماید: نماز باید براى یاد من مى‏باشد (أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکْرِى2) و در عین حال تذکر مى‏دهد که «لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُکارى؛3 در حال مستى نزدیک نماز نشوید»؛ زیرا چنین نمازى غفلت‏زدا و نزدیک کننده بشر به خدا نیست و نمازگزار با چنین حالتى حضور قلب ندارد و نمى‏داند که چه مى‏کند. ازاین‏رو در ادامه همین آیه، در مقام تعلیل حکم مى‏فرماید: «حَتّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُون.» 4

علت بسیارى از نابسامانى‏ها در جوامع اسلامى، این است که عبادت‏هاى مسلمانان روح ندارد و در حقیقت نماز و روزه بسیارى از آنان روح ندارد، وگرنه «إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ»5 در حالى که وجود بسیارى از مفاسد فردى و اجتماعى در جوامع اسلامى، غیرقابل انکار است (گرچه نسبت آن با آن چه که در جوامع غیرالهى و غیردینى است به مراتب بسیار کمتر است).

آیة‏الله مصباح یزدى در این زمینه مى‏نویسد:

«رکن مهم همه عبادات، نیت و قصد قربت است و این رکن، مخصوص به نماز نیست؛ بلکه هر عمل عبادى، باید "قربة الى الله" انجام شود و داعى بر انجام آن اطاعت خدا باشد؛ چون پرستش با دل انسان بستگى دارد و به عبارت دیگر، عبادت از افعال و عناوین قصدى است. چنان که هرگونه خم شدنى علامت تعظیم نیست؛ زیرا ممکن است به قصد مسخره کردن باشد، عبادت هم صرف حرکات و سکنات یا اذکار و اوراد نیست؛ بلکه باید به خاطر اطاعت امر خدا باشد؛ پس نمازى که براى تمرین و یاد گرفتن خوانده مى‏شود، یا براى ریا و خودنمایى یا از روى نفاق و ترس از مسلمانان یا جلب توجه ایشان، عبادت حقیقى نیست ... .»6

شاید این پرسش مطرح شود که چرا خداى متعال، تقرب به خودش را با صرف اقدام بندگان به یک عمل عبادى با هر شکل و قالب و شرایطى که انجام شود، قرار نداده است؛ بلکه این تقرب با شرایط خاص حاصل مى‏شود؟ پاسخ آن ـ همان طور که آیة‏الله مصباح یزدى نوشته‏اند ـ این است:

«حکمت این که خداى متعال خواسته است مردم از راه اسباب عادى به مقاصدشان برسند، این است که در راه تحصیل اسباب، هزاران وسیله آزمایش و تکامل اختیارى براى انسان‏ها پیش مى‏آید که هرگز در گوشه مسجد و معبد حاصل نمى‏شود؛ چنان که بارها گفته شد، غرض از آفریده شدن انسان در این جهان مادى، همان است که با اختیار و انتخاب خود راه کمال را بپیماید و اساسا کمال حقیقى انسان، همان است که از راه اختیار حاصل مى‏شود و انتخاب و اختیار، میدان عمل آزاد و راه‏هاى متعدد و وسایل گوناگون آزمایش لازم دارد و هر قدر زمینه آزمایش بیشتر باشد، امکان تکامل انسانى بیشتر خواهد بود. این است که خداى متعال به انسان امر فرموده به کار و کوشش و تلاش و فعالیت بپردازد تا در زمینه‏هاى مختلف، آزمایش خود را بدهد، و کمال اختیارى خویش را به دست آورد (لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً)7 وگرنه خداوند عاجز نبود که روزى هر بنده‏اى را به وسیله مائده آسمانى نازل کند ...»؛8 یعنى، کمال ما در گرو رفتارهاى اختیارى ماست و اختیارى بودن رفتار، متوقف بر این است که گزینه‏هاى مختلف باشد که یکى از آنها صحیح یا بهترین باشد و همین که یکى صحیح یا بهترین است، به این معناست که شرط خاصى براى قبولى یا کمال آن عبادت گذاشته‏ایم.9

پرسش2. گرچه خداى متعال بر اساس آیات 183 و 184 سوره بقره، مى‏فرماید: «بر مسافر و مریض واجب نیست، ماه رمضان را روزه بگیرند، بلکه ایام دیگرى را روزه بگیرند؛ ولى در ادامه همان آیات مى‏فرماید: "روزه گرفتن بهتر است"؛ بنابراین، روزه بر انسان مسافر واجب نیست؛ نه این که حرام باشد. حال حرام بودن روزه در سفر با آیه شریفه "وَ أَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ" چگونه قابل جمع است؟

قبل از هر جوابى توجه به آیات روزه براى فهمیدن حکم الهى ـ آن گونه که منظور خداى متعال بوده ـ بسیار سودمند است.

تمام عبادات و شرایط آنها توقیفى و تعبدى است؛ یعنى، از سوى خداوند است و هیچ کس حق کاستى و افزودن به آن را ندارد؛ پس همه این شرایط، از سوى خداوند است
آیات روزه مسافر

«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ أَیّاماً مَعْدُوداتٍ فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَرِیضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ فِدْیَةٌ طَعامُ مِسْکِینٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَیْراً فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِى أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَرِیضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیّامٍ أُخَرَ یُرِیدُ اللّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللّهَ عَلى ما هَداکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ10 ؛ اى کسانى که ایمان آورده‏اید! روزه بر شما نوشته شد؛ همان گونه که بر کسانى که قبل از شما بودند، نوشته شد تا پرهیزگار شوید. چند روز معدودى را [باید روزه بدارید] و کسانى از شما که بیمار یا مسافر باشند، روزهاى دیگرى را [به جاى آن روز بگیرند] و بر کسانى که قدرتِ انجام آن را ندارند (همچون بیماران مزمن و پیرمردان و پیرزنان) لازم است کفاره بدهند؛ مسکینى را اطعام کنند و کسى که کار خیر را پذیرا شود، براى او بهتر است و روزه داشتن براى شما بهتر است؛ اگر بدانید. ماه رمضان است که قرآن براى راهنمایى مردم و نشانه‏هاى هدایت و فرق میان حق و باطل در آن نازل شده، پس آن کس که در ماه رمضان در حضر باشد (مسافر نباشد)، روزه بدارد و آن کس که بیمار یا در سفر باشد، روزهاى دیگرى را به جاى آن روزه بگیرد. خداوند راحتى شما را مى‏خواهد؛ نه زحمت شما را. هدف این است که این روزها را تکمیل کنید و خدا را بر این که شما را هدایت کرده، به عظمت یاد کنید. باشد که از این نعمت بزرگ سپاس‏گزار گردید.»

پاسخ اول

الف) در این آیات شریفه، دو بار از روزه مریض و مسافر سخن به میان آمده است و در هر دو بار، خداوند متعال فرموده است: "آنان روزهاى دیگرى را به جاى آن، روزه بگیرند." از این صراحت و تکرار دو مرتبه، استفاده مى‏شود که در این دو مورد، نباید روزه گرفت.

ب) معناى جمله "روزه گرفتن بهتر است"، چنین مى‏شود: اگر انسان از مسافرت کردن صرف نظر کرده و با میل و رغبت (تطوّع) روزه بگیرد، کار خوبى انجام داده و روزه گرفتن برایش بهتر است. از این رو، فقها فتوا داده‏اند که مسافرت در ماه رمضان ـ گرچه حرام نیست ـ مکروه است؛ یعنى، باعث مى‏شود که انسان از فیض الهى روزه محروم بماند.

ج) همچنین نسبت به جمله "عَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ" باید گفت مى‏دانیم که یکى از شرایط ثبوت تکالیف الهى وسع (قدرت داشتن) مکلف است و اگر کسى بر انجام دادن تکلیفى وسع (قدرت) نداشته باشد، تکلیف از او ساقط است؛ اما اگر قدرت کمى داشته باشد که تکلیف را بتواند با سختى و مشقت فراوان انجام دهد، از آن، تعبیر به داشتن "طاقت" مى‏شود؛ مانند روزه گرفتن اشخاص پیر و یا کسانى که بیمارى عطش دارند که در این صورت، اصل تکلیف ساقط نیست؛ بلکه خداوند براى این دسته نیز تخفیف قائل شده و اجازه فرموده است که آنان نیز افطار کنند؛ ولى به جاى روزه هر روز، فدیه بدهند؛ یعنى، ده سیر طعام به فقیر بدهند و اگر دو برابر آن را بدهند، براى آنها بهتر است و در صورت تحمل مشقت، روزه داشتن برایشان بهتر است.

پاسخ دوم


معناى "وَ أَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ"، چنین مى‏شود: آن روزه‏اى که خداوند متعال بر شما واجب کرده و شما را بدان اختصاص داده است [و آن را در حال سفر و مرض از شما برداشته است]، آن روزه به خیرو صلاح شماست؛ اگر بدانید و به عبارت، دیگر جمله "روزه گرفتن براى شما بهتر است"، به اصل دستور روزه بر مى‏گردد؛ نه به مواردى که استثنا شده است.

پاسخ سوم


آن چه این استفاده که "روزه گرفتن در سفر بهتر است" را خدشه‏دار مى‏کند، فتواى برخى از علماى اهل سنت مبنى بر این است که افطار کردن در سفر بهتر از روزه گرفتن است؛ یعنى، این مسئله حتى در میان علماى اهل سنت هم مورد اتفاق نیست که روزه در سفر بهتر است.11

پاسخ چهارم


علماى اهل سنت با استفاده از روایاتى که در اختیارشان هست، بالاتفاق به جواز افطار در سفر (با شرایطش) فتوا داده‏اند و اختلاف آنان فقط در این است که آیا افطار و عدم افطار مساوى است یا افطار در سفر افضل و برتر است و یا این که روزه گرفتن در سفر افضل و برتر است. برخى بر افضلیت افطار و گروهى بر افضلیت عدم افطار فتوا داده‏اند.12 از طرف دیگر تمامى فقهاى شیعه ـ با استفاده از روایات اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‏السلام ـ بالاتفاق13 فتوا داده‏اند که روزه در سفر (با شرایطش) حرام است و افطار عزیمت است؛ نه رخصت؛ یعنى، باید حتما افطار کنند؛ نه این که مى‏توانند افطار کنند و یا روزه بگیرند. در این جا اگر مسلمانى بخواهد روش مطمئنى را در مقام عمل در پیش بگیرد، چه باید بکند؟ آیا غیر از این است که باید در سفر (با شرایطش) روزه نگیرد و افطار نماید؟ هیچ عالمى نیست که روزه در سفر را با آن شرایط خاص، واجب بداند؛ ولى از این طرف، عده‏اى از علماى مسلمان آن را حرام و عده‏اى افطار را بهتر مى‏دانند.
خداوند بهتر از هر کس مى‏داند که راه وصول و تقرب به او چیست و چگونه مى‏توان بهتر به او نزدیک شد و به سعادت و کمال رسید. بنابراین اگر او جزء و شرطى را قرار داده و یا چیزى را حذف کرده، بر اساس مصالحى است که بسیارى از آنها فراتر از توان درک عقل بشرى است و تنها خداوند بدان آگاه است
پرسش3. این که اسلام دستور داده که مسافر نماز چهار رکعتى‏اش را دو رکعتى بخواند و روزه‏اش را افطار نماید، مربوط به زمانى است که سفرها طولانى و با مشقت بوده است؛ اما در این زمان با توسعه فناورى و پیدایش وسایل پیشرفته و سفرهاى راحت، این دستور چرا اجرا مى‏گردد؟

اگر واقعا علت تامه قصر (شکسته) خواندنِ نمازهاى چهاررکعتى و نگرفتن روزه در سفر، همان باشد که در سؤال آمده است، باید چنین باشد؛ ولى با یک بررسى اجمالى روشن مى‏شود که چنین چیزى صحیح نیست؛ زیرا اگر این حرف صحیح باشد، باید تمامى سفرهاى با مشقت و طولانى، مشمول چنین حکمى باشند و حال آن که به طور مثال در سفر معصیت ـ هر چند هم با مشقت و طولانى باشد ـ باید نماز تمام خوانده و روزه گرفته شود.

همچنین باید هر چه سفر طولانى‏تر و با مشقت‏تر باشد، تخفیف بیشتر باشد و حال آن که مشاهده مى‏شود کسى که شغلش مسافرت است و دائما سفر مى‏کند، باید نمازش را تمام بخواند و روزه‏اش را نیز بگیرد.

خلاصه این که یکى از حکمت‏هاى این حکم، تخفیف است و این تخفیف یک هدیه الهى است که شامل برخى از مسافران مى‏شودو لزوما و در تمام موارد، ربطى به طولانى بودن ومشقت داشتن سفر ندارد و معمولاً سفر خسته کننده و ملال آور است.

پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏وآله مى‏فرماید: "ان الله تعالى وضع عن المسافر الصوم و شطر الصلاة؛14 خداوند متعال، روزه و مقدارى از نماز را از مسافر برداشته است" و همین تعبیر وضع، یعنى، بارى را از دوش این افراد برداشت و چون این حکم امتنانى است و یکى از حکمت‏هاى تخفیف است و علت تامه (اصلى) قصر نماز و بطلان روزه تخفیف نیست و از این جهت، در مواردى که به هر دلیلى خستگى یا مشقت نباشد، این حکم منتفى نمى‏شود.

امام صادق علیه‏السلام از پدران خود و آنان از رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏وآله نقل کرده‏اند که: "انّ الله اهدى الىَّ و الى امتى هدیة لم یهدها الى احد من الامم کرامة من الله لنا، قالوا و ماذاک یا رسول الله" قال: الافطار فى السفر و التقصیر فى الصلاة. فمن لم یفعل ذلک، فقد رد على الله عزوجل هدیته؛15 خداوند متعال هدیه‏اى به من و امتم کرامت فرموده که به امت‏هاى گذشته نداده است. عرض کردند: آن هدیه چیست؟ فرمود: اجازه افطار روزه و نصف شدن نماز [نمازهاى چهار رکعتى] در مسافرت؛ پس هر کسى چنین نکند، هدیه خداوند را رد کرده است?.

حضرت على علیه‏السلام مى‏فرماید: "من قصر الصلاة فى السفر و افطر، فقد قبل تخفیف الله عزّوجل و کملت صلاتُهُ؛16 هر کس نماز را در مسافرت شکسته بخواند و روزه‏اش را افطار کند، تخفیف [و هدیه] خداوند را پذیرفته و نمازش کامل است."

براى این که به این پرسش بهتر پاسخ دهیم، توجه شما را به چند نکته جلب مى‏کنیم:

1. گرچه این روزها، وسایل نقلیه و ابزار مسافرت با گذشته فرق کرده است، ولى در عین حال، هم اکنون نیز مسافرت داراى محذورات زیادى است. شما اگر به تجربه خودتان مراجعه کنید، ملاحظه خواهید کرد که اصولاً در سفر ـ به ویژه در میان راه ـ آن آرامش لازم وجود ندارد؛ به ویژه آن که در سفر با وسایل سریع، دغدغه‏ها بسیار زیاد و فرصت اندک است. بنابراین، با توجه به مشکلات زیاد و عدم آرامش، دستور قصر نماز مسافر صادر شده است.

2. خستگى ناشى از طى مسافت ـ که طبعا با وسایل نقلیه در روزگاران گذشته دشوارتر بود ـ یکى از حکمت‏هاى مهم قصر نماز است و نه آن که علت تامه (اصلى) باشد. نه در روایتى و نه به هیچ دلیل عقلى ما دسترسى پیدا نکردیم که دلیل قصر، منحصراً همین امر بوده است تا اشکال مذکور وارد باشد.

3. روایاتى که بیان‏گر قصر نماز مسافر است، بر دو دسته است:

الف) ملاک قصر را "مانیة فراسخ" (هشت فرسخ) رفت و برگشت مى‏داند.

ب) ملاک قصر نماز مسافر را "مسیرة یوم" (مسیر یک روز) مى‏داند.

مشهور فقیهان ـ بلکه اجماع فقها ـ به روایات "ثمانیة فراسخ" تمسک کرده‏اند و روایات "مسیرة یوم" را حمل نموده‏اند بر این که در زمان‏هاى قدیم، یک روز مسافرت، با هشت فرسخ مساوى بوده است و نظر به این که "مسیرة یوم" یک روز مسافرت با "ثمانیة فراسخ" منطبق بوده است؛ در احادیث معصومان، گاهى ملاک شکسته شدن نماز با عنوان 8 فرسخ بیان شده است و گاهى با عنوان یک روز مسافرت.

به عبارت دیگر، "مسیرة یوم" عنوان مشیر است نه عنوان وصفى.

4. مسافر به کسى مى‏گویند که از وطن خویش خارج شده است و خروج از وطن، اصل و اساس در مسافرت است؛ یعنى، اگر کسى از وطن خویش خارج نشود، دیگر مسافر نیست. زمان معرِّف و نشانه مسافرت است؛ نه اصل مسافرت و به همین جهت در عرف، مسافر به کسى مى‏گویند که از منزل خارج شده، قصد هشت فرسخ را دارد.


جمع بندى

نظر به این که از منظر مشهور فقیهان، موضوع قصر نماز، "مسیرة یوم" نیست؛ بلکه "ثمانیة فراسخ" (8 فرسخ) است، دیگر شبهه این که مسافرت در گذشته با اسب و شتر بوده و امروزه ممکن است با هواپیما باشد و کمتر از یک ساعت طول بکشد و حکم مسافر شرعى را ندارد، وارد نیست؛ زیرا این اشکال در صورتى وارد است که موضوع قصر نماز "مسیرة یوم" (یک روز کامل) باشد و نه هشت فرسخ؛ در حالى که از روایات استفاده مى‏شود که موضوع قصر نماز هشت فرسخ است و نه "مسیرة یوم". بنابراین، حکم نماز شکسته ـ که در فقه مطرح شده است ـ براى زمان حال و آینده نیز، مانند گذشته صادق است.

چرا مسافر روزه‏اش باطل است و نمازش شکسته؟!

چرا مسافر روزه‏اش باطل است و نمازش شکسته؟!

چرا با وجود آثار مفید روزه، مسافران نمى‏توانند روزه بگیرند؟به ویژه آن که فلسفه شکسته شدن نماز و بطلان روزه مسافر، تخفیف به حال اوست

و در روایات از آن به هدیه الهى تعبیر شده است


و در قرآن کریم، بعد از بیان این حکم مى‏فرماید: "اگر روزه بگیرند، براى آنان بهتر است."

روزه، ابعاد گوناگونى داشته، آثار مثبت فراوانى از نظر مادى و معنوى در وجود انسان دارد. تلطیف روح، تقویت اراده، کنترل غرایز و تقلیل آنها، تقویت روحیه ایثار و نوع‏دوستى از مهم‏ترین تأثیرات اخلاقى و تربیتى روزه است و علاوه بر آن که روزه براى بیمارى‏هاى جسمى و روانى، آثار بهداشتى و درمانى فراوانى دارد، با وجود این، این آثار مخصوصاً در بعد معنوى و قرب الى الله، زمانى تحقق مى‏یابد که این عبادت با شرایط آن صورت پذیرد که از جمله این شرایط، در سفر نبودن است.

این که چرا عبادت خداى متعال که راه سعادت بشر است، مشروط به شرایط خاصى شده است و یا با پیشرفت و فناورى وسایل حمل و نقل، آیا هنوز این شرایط معتبر است یا نه و نیز تفسیر آیات روزه، موضوع بحث ماست.

پرسش 1. فلسفه شکسته شدن نماز چیست و چرا عبادت خداوند مشروط به شرایطى است؟

نماز شکسته از احکام امتنانى و تسهیلى خداوند براى مسافران است؛ اما این که چرا براى عبادت خداوند، شرایطى مقرر شده است، توجه به نکات ذیل مفید است:

الف) تمام عبادات و شرایط آنها توقیفى و تعبدى است؛ یعنى، از سوى خداوند است و هیچ کس حق کاستى و افزودن به آن را ندارد؛ پس همه این شرایط، از سوى خداوند است.

ب) خداوند بهتر از هر کس مى‏داند که راه وصول و تقرب به او چیست و چگونه مى‏توان بهتر به او نزدیک شد و به سعادت و کمال رسید. بنابراین اگر او جزء و شرطى را قرار داده و یا چیزى را حذف کرده، بر اساس مصالحى است که بسیارى از آنها فراتر از توان درک عقل بشرى است و تنها خداوند بدان آگاه است.

ج) عبادات به عنوان وسیله‏اى براى نیل به کمال در نظر گرفته شده است؛ از این رو قرآن کریم مى‏فرماید: «یا أیها الذین آمَنُوا اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصّابِرِینَ؛1 اى انسان‏هاى مؤمن! با استعانت از نماز و روزه به خدا نزدیک شوید.» در همه اعمال عبادى، قصد قربت شرط است. گرچه نیت امرى است قلبى، ولى وقتى همان نیت را با عبارات و الفاظ بیان مى‏کنیم، مى‏گوییم: "قربة الى الله"، یعنى این عبادت‏ها را به عنوان وسیله‏اى براى تقرب به پیشگاه حضرت حق ـ تبارک و تعالى ـ انجام مى‏دهیم.

پس این عبادات، زمانى نقش وسیله تقرب به خدا را ایفا مى‏کنند که با شرایط آن صورت گیرد. خداى متعال مى‏فرماید: نماز باید براى یاد من مى‏باشد (أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکْرِى2) و در عین حال تذکر مى‏دهد که «لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُکارى؛3 در حال مستى نزدیک نماز نشوید»؛ زیرا چنین نمازى غفلت‏زدا و نزدیک کننده بشر به خدا نیست و نمازگزار با چنین حالتى حضور قلب ندارد و نمى‏داند که چه مى‏کند. ازاین‏رو در ادامه همین آیه، در مقام تعلیل حکم مى‏فرماید: «حَتّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُون.» 4

علت بسیارى از نابسامانى‏ها در جوامع اسلامى، این است که عبادت‏هاى مسلمانان روح ندارد و در حقیقت نماز و روزه بسیارى از آنان روح ندارد، وگرنه «إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ»5 در حالى که وجود بسیارى از مفاسد فردى و اجتماعى در جوامع اسلامى، غیرقابل انکار است (گرچه نسبت آن با آن چه که در جوامع غیرالهى و غیردینى است به مراتب بسیار کمتر است).

آیة‏الله مصباح یزدى در این زمینه مى‏نویسد:

«رکن مهم همه عبادات، نیت و قصد قربت است و این رکن، مخصوص به نماز نیست؛ بلکه هر عمل عبادى، باید "قربة الى الله" انجام شود و داعى بر انجام آن اطاعت خدا باشد؛ چون پرستش با دل انسان بستگى دارد و به عبارت دیگر، عبادت از افعال و عناوین قصدى است. چنان که هرگونه خم شدنى علامت تعظیم نیست؛ زیرا ممکن است به قصد مسخره کردن باشد، عبادت هم صرف حرکات و سکنات یا اذکار و اوراد نیست؛ بلکه باید به خاطر اطاعت امر خدا باشد؛ پس نمازى که براى تمرین و یاد گرفتن خوانده مى‏شود، یا براى ریا و خودنمایى یا از روى نفاق و ترس از مسلمانان یا جلب توجه ایشان، عبادت حقیقى نیست ... .»6

شاید این پرسش مطرح شود که چرا خداى متعال، تقرب به خودش را با صرف اقدام بندگان به یک عمل عبادى با هر شکل و قالب و شرایطى که انجام شود، قرار نداده است؛ بلکه این تقرب با شرایط خاص حاصل مى‏شود؟ پاسخ آن ـ همان طور که آیة‏الله مصباح یزدى نوشته‏اند ـ این است:

«حکمت این که خداى متعال خواسته است مردم از راه اسباب عادى به مقاصدشان برسند، این است که در راه تحصیل اسباب، هزاران وسیله آزمایش و تکامل اختیارى براى انسان‏ها پیش مى‏آید که هرگز در گوشه مسجد و معبد حاصل نمى‏شود؛ چنان که بارها گفته شد، غرض از آفریده شدن انسان در این جهان مادى، همان است که با اختیار و انتخاب خود راه کمال را بپیماید و اساسا کمال حقیقى انسان، همان است که از راه اختیار حاصل مى‏شود و انتخاب و اختیار، میدان عمل آزاد و راه‏هاى متعدد و وسایل گوناگون آزمایش لازم دارد و هر قدر زمینه آزمایش بیشتر باشد، امکان تکامل انسانى بیشتر خواهد بود. این است که خداى متعال به انسان امر فرموده به کار و کوشش و تلاش و فعالیت بپردازد تا در زمینه‏هاى مختلف، آزمایش خود را بدهد، و کمال اختیارى خویش را به دست آورد (لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً)7 وگرنه خداوند عاجز نبود که روزى هر بنده‏اى را به وسیله مائده آسمانى نازل کند ...»؛8 یعنى، کمال ما در گرو رفتارهاى اختیارى ماست و اختیارى بودن رفتار، متوقف بر این است که گزینه‏هاى مختلف باشد که یکى از آنها صحیح یا بهترین باشد و همین که یکى صحیح یا بهترین است، به این معناست که شرط خاصى براى قبولى یا کمال آن عبادت گذاشته‏ایم.9

پرسش2. گرچه خداى متعال بر اساس آیات 183 و 184 سوره بقره، مى‏فرماید: «بر مسافر و مریض واجب نیست، ماه رمضان را روزه بگیرند، بلکه ایام دیگرى را روزه بگیرند؛ ولى در ادامه همان آیات مى‏فرماید: "روزه گرفتن بهتر است"؛ بنابراین، روزه بر انسان مسافر واجب نیست؛ نه این که حرام باشد. حال حرام بودن روزه در سفر با آیه شریفه "وَ أَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ" چگونه قابل جمع است؟

قبل از هر جوابى توجه به آیات روزه براى فهمیدن حکم الهى ـ آن گونه که منظور خداى متعال بوده ـ بسیار سودمند است.

تمام عبادات و شرایط آنها توقیفى و تعبدى است؛ یعنى، از سوى خداوند است و هیچ کس حق کاستى و افزودن به آن را ندارد؛ پس همه این شرایط، از سوى خداوند است
آیات روزه مسافر

«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ أَیّاماً مَعْدُوداتٍ فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَرِیضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ فِدْیَةٌ طَعامُ مِسْکِینٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَیْراً فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِى أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَرِیضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیّامٍ أُخَرَ یُرِیدُ اللّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللّهَ عَلى ما هَداکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ10 ؛ اى کسانى که ایمان آورده‏اید! روزه بر شما نوشته شد؛ همان گونه که بر کسانى که قبل از شما بودند، نوشته شد تا پرهیزگار شوید. چند روز معدودى را [باید روزه بدارید] و کسانى از شما که بیمار یا مسافر باشند، روزهاى دیگرى را [به جاى آن روز بگیرند] و بر کسانى که قدرتِ انجام آن را ندارند (همچون بیماران مزمن و پیرمردان و پیرزنان) لازم است کفاره بدهند؛ مسکینى را اطعام کنند و کسى که کار خیر را پذیرا شود، براى او بهتر است و روزه داشتن براى شما بهتر است؛ اگر بدانید. ماه رمضان است که قرآن براى راهنمایى مردم و نشانه‏هاى هدایت و فرق میان حق و باطل در آن نازل شده، پس آن کس که در ماه رمضان در حضر باشد (مسافر نباشد)، روزه بدارد و آن کس که بیمار یا در سفر باشد، روزهاى دیگرى را به جاى آن روزه بگیرد. خداوند راحتى شما را مى‏خواهد؛ نه زحمت شما را. هدف این است که این روزها را تکمیل کنید و خدا را بر این که شما را هدایت کرده، به عظمت یاد کنید. باشد که از این نعمت بزرگ سپاس‏گزار گردید.»

پاسخ اول

الف) در این آیات شریفه، دو بار از روزه مریض و مسافر سخن به میان آمده است و در هر دو بار، خداوند متعال فرموده است: "آنان روزهاى دیگرى را به جاى آن، روزه بگیرند." از این صراحت و تکرار دو مرتبه، استفاده مى‏شود که در این دو مورد، نباید روزه گرفت.

ب) معناى جمله "روزه گرفتن بهتر است"، چنین مى‏شود: اگر انسان از مسافرت کردن صرف نظر کرده و با میل و رغبت (تطوّع) روزه بگیرد، کار خوبى انجام داده و روزه گرفتن برایش بهتر است. از این رو، فقها فتوا داده‏اند که مسافرت در ماه رمضان ـ گرچه حرام نیست ـ مکروه است؛ یعنى، باعث مى‏شود که انسان از فیض الهى روزه محروم بماند.

ج) همچنین نسبت به جمله "عَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ" باید گفت مى‏دانیم که یکى از شرایط ثبوت تکالیف الهى وسع (قدرت داشتن) مکلف است و اگر کسى بر انجام دادن تکلیفى وسع (قدرت) نداشته باشد، تکلیف از او ساقط است؛ اما اگر قدرت کمى داشته باشد که تکلیف را بتواند با سختى و مشقت فراوان انجام دهد، از آن، تعبیر به داشتن "طاقت" مى‏شود؛ مانند روزه گرفتن اشخاص پیر و یا کسانى که بیمارى عطش دارند که در این صورت، اصل تکلیف ساقط نیست؛ بلکه خداوند براى این دسته نیز تخفیف قائل شده و اجازه فرموده است که آنان نیز افطار کنند؛ ولى به جاى روزه هر روز، فدیه بدهند؛ یعنى، ده سیر طعام به فقیر بدهند و اگر دو برابر آن را بدهند، براى آنها بهتر است و در صورت تحمل مشقت، روزه داشتن برایشان بهتر است.

پاسخ دوم


معناى "وَ أَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ"، چنین مى‏شود: آن روزه‏اى که خداوند متعال بر شما واجب کرده و شما را بدان اختصاص داده است [و آن را در حال سفر و مرض از شما برداشته است]، آن روزه به خیرو صلاح شماست؛ اگر بدانید و به عبارت، دیگر جمله "روزه گرفتن براى شما بهتر است"، به اصل دستور روزه بر مى‏گردد؛ نه به مواردى که استثنا شده است.

پاسخ سوم


آن چه این استفاده که "روزه گرفتن در سفر بهتر است" را خدشه‏دار مى‏کند، فتواى برخى از علماى اهل سنت مبنى بر این است که افطار کردن در سفر بهتر از روزه گرفتن است؛ یعنى، این مسئله حتى در میان علماى اهل سنت هم مورد اتفاق نیست که روزه در سفر بهتر است.11

پاسخ چهارم


علماى اهل سنت با استفاده از روایاتى که در اختیارشان هست، بالاتفاق به جواز افطار در سفر (با شرایطش) فتوا داده‏اند و اختلاف آنان فقط در این است که آیا افطار و عدم افطار مساوى است یا افطار در سفر افضل و برتر است و یا این که روزه گرفتن در سفر افضل و برتر است. برخى بر افضلیت افطار و گروهى بر افضلیت عدم افطار فتوا داده‏اند.12 از طرف دیگر تمامى فقهاى شیعه ـ با استفاده از روایات اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‏السلام ـ بالاتفاق13 فتوا داده‏اند که روزه در سفر (با شرایطش) حرام است و افطار عزیمت است؛ نه رخصت؛ یعنى، باید حتما افطار کنند؛ نه این که مى‏توانند افطار کنند و یا روزه بگیرند. در این جا اگر مسلمانى بخواهد روش مطمئنى را در مقام عمل در پیش بگیرد، چه باید بکند؟ آیا غیر از این است که باید در سفر (با شرایطش) روزه نگیرد و افطار نماید؟ هیچ عالمى نیست که روزه در سفر را با آن شرایط خاص، واجب بداند؛ ولى از این طرف، عده‏اى از علماى مسلمان آن را حرام و عده‏اى افطار را بهتر مى‏دانند.
خداوند بهتر از هر کس مى‏داند که راه وصول و تقرب به او چیست و چگونه مى‏توان بهتر به او نزدیک شد و به سعادت و کمال رسید. بنابراین اگر او جزء و شرطى را قرار داده و یا چیزى را حذف کرده، بر اساس مصالحى است که بسیارى از آنها فراتر از توان درک عقل بشرى است و تنها خداوند بدان آگاه است
پرسش3. این که اسلام دستور داده که مسافر نماز چهار رکعتى‏اش را دو رکعتى بخواند و روزه‏اش را افطار نماید، مربوط به زمانى است که سفرها طولانى و با مشقت بوده است؛ اما در این زمان با توسعه فناورى و پیدایش وسایل پیشرفته و سفرهاى راحت، این دستور چرا اجرا مى‏گردد؟

اگر واقعا علت تامه قصر (شکسته) خواندنِ نمازهاى چهاررکعتى و نگرفتن روزه در سفر، همان باشد که در سؤال آمده است، باید چنین باشد؛ ولى با یک بررسى اجمالى روشن مى‏شود که چنین چیزى صحیح نیست؛ زیرا اگر این حرف صحیح باشد، باید تمامى سفرهاى با مشقت و طولانى، مشمول چنین حکمى باشند و حال آن که به طور مثال در سفر معصیت ـ هر چند هم با مشقت و طولانى باشد ـ باید نماز تمام خوانده و روزه گرفته شود.

همچنین باید هر چه سفر طولانى‏تر و با مشقت‏تر باشد، تخفیف بیشتر باشد و حال آن که مشاهده مى‏شود کسى که شغلش مسافرت است و دائما سفر مى‏کند، باید نمازش را تمام بخواند و روزه‏اش را نیز بگیرد.

خلاصه این که یکى از حکمت‏هاى این حکم، تخفیف است و این تخفیف یک هدیه الهى است که شامل برخى از مسافران مى‏شودو لزوما و در تمام موارد، ربطى به طولانى بودن ومشقت داشتن سفر ندارد و معمولاً سفر خسته کننده و ملال آور است.

پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏وآله مى‏فرماید: "ان الله تعالى وضع عن المسافر الصوم و شطر الصلاة؛14 خداوند متعال، روزه و مقدارى از نماز را از مسافر برداشته است" و همین تعبیر وضع، یعنى، بارى را از دوش این افراد برداشت و چون این حکم امتنانى است و یکى از حکمت‏هاى تخفیف است و علت تامه (اصلى) قصر نماز و بطلان روزه تخفیف نیست و از این جهت، در مواردى که به هر دلیلى خستگى یا مشقت نباشد، این حکم منتفى نمى‏شود.

امام صادق علیه‏السلام از پدران خود و آنان از رسول خدا صلى‏الله‏علیه‏وآله نقل کرده‏اند که: "انّ الله اهدى الىَّ و الى امتى هدیة لم یهدها الى احد من الامم کرامة من الله لنا، قالوا و ماذاک یا رسول الله" قال: الافطار فى السفر و التقصیر فى الصلاة. فمن لم یفعل ذلک، فقد رد على الله عزوجل هدیته؛15 خداوند متعال هدیه‏اى به من و امتم کرامت فرموده که به امت‏هاى گذشته نداده است. عرض کردند: آن هدیه چیست؟ فرمود: اجازه افطار روزه و نصف شدن نماز [نمازهاى چهار رکعتى] در مسافرت؛ پس هر کسى چنین نکند، هدیه خداوند را رد کرده است?.

حضرت على علیه‏السلام مى‏فرماید: "من قصر الصلاة فى السفر و افطر، فقد قبل تخفیف الله عزّوجل و کملت صلاتُهُ؛16 هر کس نماز را در مسافرت شکسته بخواند و روزه‏اش را افطار کند، تخفیف [و هدیه] خداوند را پذیرفته و نمازش کامل است."

براى این که به این پرسش بهتر پاسخ دهیم، توجه شما را به چند نکته جلب مى‏کنیم:

1. گرچه این روزها، وسایل نقلیه و ابزار مسافرت با گذشته فرق کرده است، ولى در عین حال، هم اکنون نیز مسافرت داراى محذورات زیادى است. شما اگر به تجربه خودتان مراجعه کنید، ملاحظه خواهید کرد که اصولاً در سفر ـ به ویژه در میان راه ـ آن آرامش لازم وجود ندارد؛ به ویژه آن که در سفر با وسایل سریع، دغدغه‏ها بسیار زیاد و فرصت اندک است. بنابراین، با توجه به مشکلات زیاد و عدم آرامش، دستور قصر نماز مسافر صادر شده است.

2. خستگى ناشى از طى مسافت ـ که طبعا با وسایل نقلیه در روزگاران گذشته دشوارتر بود ـ یکى از حکمت‏هاى مهم قصر نماز است و نه آن که علت تامه (اصلى) باشد. نه در روایتى و نه به هیچ دلیل عقلى ما دسترسى پیدا نکردیم که دلیل قصر، منحصراً همین امر بوده است تا اشکال مذکور وارد باشد.

3. روایاتى که بیان‏گر قصر نماز مسافر است، بر دو دسته است:

الف) ملاک قصر را "مانیة فراسخ" (هشت فرسخ) رفت و برگشت مى‏داند.

ب) ملاک قصر نماز مسافر را "مسیرة یوم" (مسیر یک روز) مى‏داند.

مشهور فقیهان ـ بلکه اجماع فقها ـ به روایات "ثمانیة فراسخ" تمسک کرده‏اند و روایات "مسیرة یوم" را حمل نموده‏اند بر این که در زمان‏هاى قدیم، یک روز مسافرت، با هشت فرسخ مساوى بوده است و نظر به این که "مسیرة یوم" یک روز مسافرت با "ثمانیة فراسخ" منطبق بوده است؛ در احادیث معصومان، گاهى ملاک شکسته شدن نماز با عنوان 8 فرسخ بیان شده است و گاهى با عنوان یک روز مسافرت.

به عبارت دیگر، "مسیرة یوم" عنوان مشیر است نه عنوان وصفى.

4. مسافر به کسى مى‏گویند که از وطن خویش خارج شده است و خروج از وطن، اصل و اساس در مسافرت است؛ یعنى، اگر کسى از وطن خویش خارج نشود، دیگر مسافر نیست. زمان معرِّف و نشانه مسافرت است؛ نه اصل مسافرت و به همین جهت در عرف، مسافر به کسى مى‏گویند که از منزل خارج شده، قصد هشت فرسخ را دارد.


جمع بندى

نظر به این که از منظر مشهور فقیهان، موضوع قصر نماز، "مسیرة یوم" نیست؛ بلکه "ثمانیة فراسخ" (8 فرسخ) است، دیگر شبهه این که مسافرت در گذشته با اسب و شتر بوده و امروزه ممکن است با هواپیما باشد و کمتر از یک ساعت طول بکشد و حکم مسافر شرعى را ندارد، وارد نیست؛ زیرا این اشکال در صورتى وارد است که موضوع قصر نماز "مسیرة یوم" (یک روز کامل) باشد و نه هشت فرسخ؛ در حالى که از روایات استفاده مى‏شود که موضوع قصر نماز هشت فرسخ است و نه "مسیرة یوم". بنابراین، حکم نماز شکسته ـ که در فقه مطرح شده است ـ براى زمان حال و آینده نیز، مانند گذشته صادق است.

از دل نرود هرآن‌كه از ديده رود

از دل نرود هرآن‌كه از ديده رود



زن مي‌نشيند لب پنجره و به كبوتر‌ها نگاه مي‌كند. كبوتر‌ها دو تا دو تا و سه تا سه تا با هم آواز مي‌خوانند و با محبت و گاهي هم با شيطنت به هم نوك مي‌زنند

زن مي‌گويد:‌ خوش به حالتان كبوترها. هميشه با هم هستيد اما همسر من هميشه در سفر است. وقتي كه نيست انگار من هم برايش نيستم. انگار نه انگار كه من هم دلم تنگ مي‌شود. همان است كه مادرم هميشه مي‌گويد:‌ از دل برود هر آن‌كه از ديده رود. زن هر وقت كه دلتنگ شوهرش مي‌شود به او زنگ مي‌زند. اما مرد بيشتر وقت‌ها اين كار را نمي‌كند.

او هميشه مي‌گويد:‌ مي‌داني كه سرم شلوغ است. او حتي ايميل‌هاي شخصي‌اش را نيز چك نمي‌كند و ايميلي هم براي همسرش نمي‌فرستد.

آيا معني‌اش اين است كه او را دوست ندارد؟

امير علايي، يكي از همين آقايان است. وقتي سر كار است، آنقدر غرق در كار مي‌شود كه فراموش مي‌كند جز خودش و كارهايش ، چيزهاي ديگري هم در دنيا وجود دارد.

او وقتي سفر مي‌رود بويژه اگر سفر كاري باشد نيز همين رويه را تكرار مي‌كند. امير كه كارمند يك اداره دولتي است و 45 سال دارد، مي‌گويد:‌ مگر من و همسرم بچه‌ايم كه بخواهيم از دوري هم گريه كنيم يا نوجوانيم كه به هم زنگ بزنيم و قصه‌هاي عاشقانه تعريف كنيم و غزل بخوانيم. وقتي آدم در سفر است خب در سفر است ديگر. معني‌اش اين نيست كه همسرش را دوست ندارد يا به او فكر نمي‌كند. مشغله زياد است. وقتي با آدم‌هاي ديگري حشر و نشر داري و به موضوع كار فكر مي‌كني حواست از خانه و خانواده پرت مي‌شود و نمي‌تواني به دلتنگي‌هاي خانم خانه فكر كني. من حتي گاهي فراموش مي‌كنم با او تماس بگيرم. فكر مي‌كنم بعد از 15 سال زندگي مشترك او هم عادت كرده باشد و دلخور نشود.

وقتي از امير مي‌پرسم آيا وقتي به او زنگ نمي‌زني از تو استقبال گرمي مي‌كند يا نه، مي‌گويد: دقت نكرده‌ام. اما انگار سرد برخورد مي‌كند و گاهي هم غر مي‌زند.

روان‌شناسان معتقدند مشكلات اغلب در خانواده‌هايي بروز مي‌كند كه فراموش مي‌كنند سال‌ها قبل براي براي دوست داشتن يكديگر چه مي‌كردند. آنها حساب عاطفي خود را مي‌بندند و فكر مي‌كنند به صورت روتين و روزمره يك همسر راضي و وفادار به نام آنها سند خورده است، اما اين درست نيست. رابطه چيزي است كه هميشه براي آن مي‌توان و بايد تلاش كرد، زيرا هميشه قابليت بهبود و پيشرفت دارد. حتي براي اين‌كه در يك وضعيت مطلوب باقي بماند نيز بايد تلاش كرد.

خيلي از آقايان هيچ شيوه‌اي براي قدرداني و نشان دادن دلتنگي به همسرشان بلد نيستند يا خجالت مي‌كشند كه از شيوه‌هاي عاطفي براي خوشحال كردن همسرشان استفاده كنند اما بايد ايمان داشته باشيد اگر شما براي همسرتان اشتياق نشان دهيد، آنها هم شور و عشقي دو چندان نثار شما مي‌كنند.

در ادامه راه‌هايي را به شما پيشنهاد مي‌كنيم كه اگر قصد سفر داريد، مي‌توانيد در طول اين سفر همسرتان را نيز خوشحال و سرشار از عاطفه نگه داريد و مطمئن باشيد وقتي از سفر برمي‌گرديد نه تنها با يك همسر غرغرو و تنها مانده و ناراحت روبه‌رو نمي‌شويد، بلكه زيباترين و شاداب‌ترين همسر دنيا در آستانه در منتظرتان خواهد بود.

برنامه اول: قبل از هر چيز بايد به او نشان دهيد كه دلتان برايش تنگ مي‌شود. جديدترين عكس او را در كيفتان بگذاريد و به او بگوييد قبل از خوابيدن در ساعت خاصي عكسش را نگاه مي‌كنيد و به او فكر خواهيد كرد و از او بخواهيد او هم در همان ساعت به شما فكر كند.

برنامه دوم: در ساعتي كه مي‌دانيد خواب است يا در خانه نيست، تماس بگيريد و در پيامگير تلفن برايش پيام بگذاريد، شعر بخوانيد يا ترانه‌اي را زمزمه كنيد و چيزهايي را بگوييد كه مستقيم خجالت مي‌كشيد، مثل يك بيت شعر عاشقانه يا بيان اين‌كه چقدر جاي او خالي است و وقتي مي‌دانيد در منزل است به او بگوييد به آن گوش دهد.

برنامه سوم: قبول كنيد كه فناوري ارتباطي همه چيز را ساده‌تر كرده است. سال‌ها قبل شما نمي‌توانستيد همزمان عكس جايي را كه در آن قرار داريد، براي همسرتان بفرستيد و اين كار روزها وقت مي‌برد، اما حالا مي‌توانيد در موقعيت‌هاي زيباي سفرتان به او زنگ بزنيد و عكس جايي را كه هستيد، برايش بفرستيد.

برنامه چهارم: يك كادوي خاص شهري كه سفر كرده‌ايد را برايش سوغات بياوريد.

برنامه پنجم: بابت هر روز كه در سفر هستيد يك كارت عاشقانه تهيه و آنها را در جاهاي مختلف خانه پنهان كنيد و هر روز از او بخواهيد به جايي كه آن را پنهان كرده‌ايد، سرزده و يادداشت‌هاي شما را بخواند.

وقتي از سفر برمي‌گرديد او را غافلگير كنيد و خودتان ببينيد كه او از بازگشت شما چه استقبالي خواهد كرد. شايد آنقدر از ابتكارات عاشقانه شما لذت برده باشد كه بزودي دوباره شما را راهي سفر كند!

طرز تهیه مفید ترین نوشیدنی جهان و راز طول عمر

طرز تهیه مفید ترین نوشیدنی جهان و راز طول عمر



هيچ‌كدام از نوشيدني ها جواب صحيح نيست؛ اگر كنجكاو شده‌ايد و مي خواهيد بدانيد جواب اين معما چيست، پس متن زير رابه دقت بخوانيد
.

چاي، چاي سبز، آب معدني، قهوه نسكافه، كاپوچينو، كافه ميكس يا...
هيچ‌كدام از نوشيدني ها جواب صحيح نيست؛ اگر كنجكاو شده‌ايد و مي خواهيد بدانيد جواب اين معما چيست، پس متن زير رابه دقت بخوانيد


طي تحقيقات پروفسور برديشيف روسي راز طول عمر رهبران اتحاد جماهير شوروي سابق، هند و كره شمالي نوشيدن، اين آب است. اين پروفسور روسي كه 82 سال سن دارد، درباره چگونگي تهيه اين آب دستور زير را ارائه داده است:

آب معمولي شير را منجمد و سپس آن را از يخچال خارج كرده و اجازه دهيد تا دوباره ذوب شود به اندازه اي كه درون ظرف فقط قطعه يخي به حجم يك تخم مرغ باقي بماند. اين قطعه يخ تمام ناخالصي هاي آب را ازجمله موادي كه سلول‌هاي بدن را از بين مي‌برد، به خود جذب مي‌كند. با خارج كردن اين قطعه يخ يك ليوان آب سبك به دست مي‌آيد كه مفيدترين نوشيدني دنياست و همچنين در طولاني كردن عمر انسان نيز موثراست.

کاهش تشنگی در ماه رمضان

سر کشیدن آب زیاد بین غذای سحری، به امید جلوگیری از تشنگی در طول روز اشتباه است، چون باعث رقیق شدن شیره معده

و در نتیجه نفخ و اختلال در هضم می شود. از طرفی، خوردن میوه در هنگام سحر ، علاوه بر مقاومت بیشتر در مقابل تشنگی، باعث رفع مشکل یبوست هم می شود.

توصیه می شود جهت تامین آب لازم، از حدود یک ساعت بعد از افطار تا نیم ساعت قبل از سحر، دست کم شش لیوان آب بنوشید. توجه داشته باشد که از خوردن چای پُررنگ ، قهوه، کاکائو و موادی که باعث دفع بیشتر آب (به علت مدر بودن) از بدن می شوند، (به خصوص در سحری) پرهیز کنید.
براى از بین بردن یا كم كردن عطش شدید در این ماه چه باید كرد؟

براى فهم این سؤال به این مثال توجه كنید: مزرعه اى را در نظر بگیرید كه در كنار یك رودخانه پُرآب است. براى این كه بتوانیم این مزرعه را به صورت دائم آبیارى کنیم و از حملات احتمالى آب در فصول گوناگون در امان نگه داریم، سدى مقابل آب مى زنیم تا بتوانیم آب را مهار كرده و با ایجاد روزنه هایى در سد به صورت دائم و كنترل شده مزرعه مان را آبیارى كنیم.

در ماه مبارك رمضان نیز بایستى سدى در بدنمان بسازیم كه بتوانیم آب و مواد غذایى را كه در سحرى مصرف كرده ایم به صورت یكنواخت و دائم در طول روز به قسمت هاى مختلف بدنمان برسانیم. این كار را مى توانیم با مصرف مواد غذایى پُرفیبر(سبزیجات و میوه ها) انجام دهیم.

این گروه از مواد غذایى با احاطه سایر گروه هاى غذایى خورده شده:

اولا باعث مى شوند آنزیم هاى گوارشى به صورت آرام آرام روى مواد غذایى اثر كنند.

ثانیا با كم كردن سرعت جذب مواد غذایى باعث مى شوند كه بدن به آهستگى و در فرصت مناسب به جذب مواد غذایى اقدام كند تا هم دچار خستگى كمترى شود و هم از افزایش ناگهانی قند خون و ترشح انسولین بالاى بعد از آن جلوگیرى كند.
میوه و سبزی

بنابراین توصیه مى شود در سحرى از مواد غذایى پرفیبر مثل سبزیجات و بالاخص میوه ها استفاده كنید، چرا كه میوه ها اولا منبع سرشارى از فیبر هستند، و ثانیا قند موجود در میوه ها در حالت خالص و بدون فیبر هم دیرتر از قندهاى ساده جذب مى گردد كه این امر سبب مى گردد فرد دیرتر احساس گرسنگى نماید.

مواد غذایى پرفیبر آب زیادى را در خود جذب كرده و بدن مى تواند آب را به آهستگى جذب كند و احساس تشنگى، دیرتر عارض مى گردد.

یكى از مكانیسم هاى احساس گرسنگى، خالى بودن معده است. فیبرها سرعت حركت مواد غذایى را نیز كاهش مى دهند و این مساله باعث مى شود كه مكانیسم مذكور دیرتر شروع شود.

مصرف آب به مقدار فراوان در وعده سحرى و بالاخص ما بین غذا توصیه نمى شود، زیرا باعث رقیق شدن اسید و آنزیم هاى گوارشى شده و اختلال در روند هضم را باعث مى شود.
چه مواد غذایى را بهتر است در این ماه، در رژیم غذایى خانواده قرار داد؟

به طور خلاصه توصیه مى شود از مواد غذایى زیر در ماه مبارك رمضان بیشتر استفاده کنید:

در وعده سحرى:

- از غذاهایى كه داراى قندهاى مركب هستند مثل میوه جات بیشتر استفاده شود.

- از غذاهاى حاوى فیبر مثل سبزیجات ومیوه جات بایستى بیشتر استفاده شود.

- از مواد غذایى سرخ شده ، پرچرب و شیرین پرهیز گردد.

- از غلات و حبوبات به میزان دلخواه در غذاى سحرى استفاده گردد.

- مصرف بیش از حد گوشت در سحرى توصیه نمى گردد.

- مصرف آب قبل از شروع سحرى و در بین وعده هاى غذایى توصیه نمى شود.

- مصرف ادویه جات و غذاهایى مثل كله پاچه، سیرابى و... در سحرى توصیه نمى شود.

در وعده افطارى و شام :
سفره افطار

- شروع افطارى بایستى با چند عدد خرما، همراه با كمى آب ولرم یا شیر ولرم باشد.

- سعى شود بین افطارى و شام فاصله ای وجود داشته باشد.

- شروع افطارى همراه با نوشیدنى هاى خنك نباشد، بلكه حتما باید ولرم باشد. سوپ انتخاب خوبی است.

- مصرف بیش از حد مواد غذایى پُرچرب و شیرین در افطار سبب تشنگى و به دنبال آن مصرف زیاد آب مى شود، در نتیجه با كاهش غلظت اسید و آنزیم هاى گوارشى موجب اختلال در هضم و جذب مواد غذایى مى شود.

تعطیلی سه روزه عید فطر، امسال اجرا نمی‌شود

تعطیلی سه روزه عید فطر، امسال اجرا نمی‌شود




حجت‌الاسلام علی حسینی اظهار داشت: واقعیت این است که هدفمند نبودن تعطیلات و عدم سامان‌دهی تعطیلات مشکلات زیادی را برای مردم ایجاد کرده و با توجه به اهمیت موضوع اعضای خانه ملت برای سامان‌دهی تعطیلات آمادگی کامل دارند.

به گزارش فارس،نماینده مردم نیشابور و فیروزه در مجلس شورای اسلامی گفت: هم دولت و هم مجلس بر این عقیده‌اند که سامان‌دهی تعطیلات رسمی باید انجام شود و این موضوع در نشست‌های کاری مطرح شده است اما برای تصویب این موضوع باید دولت لایحه بدهد.

وی درباره تعطیلات سه روزه عید فطر توسط مجلس شورای اسلامی خاطر نشان کرد: این تعطیلات در کمیسیون فرهنگی تصویب شده ولی برای قانونی شدن و تصویب نهایی باید به صحن علنی برود.

وی افزود: گرچه مجلس همه تلاش‌های خود را برای تدوین جزئیات قانون اخیر انجام داده اما با توجه به اینکه دو فوریتی شدن تعطیلات عید فطر در مجلس رای نیاورده است یقینا سه روز شدن عید فطر برای امسال اجرایی نمی‌شود.

نماینده مردم نیشابور و فیروزه در مجلس با بیان این‌که نیشابور به لحاظ سوابق تاریخی، فرق و مذاهب اسلامی از جایگاه ویژه‌ای در خراسان رضوی برخوردار است تاکید کرد: ما انتظار داریم دانشکده علوم قرآنی به دلیل شاخص‌هایی که نیشابور دارد در این شهرستان احداث شود

غزل حافظ

درد عشقی کشیده‌ام که مپرس

زهر هجری چشیده‌ام که مپرس

گشته‌ام در جهان و آخر کار

دلبری برگزیده‌ام که مپرس

آن چنان در هوای خاک درش

می‌رود آب دیده‌ام که مپرس

من به گوش خود از دهانش دوش

سخنانی شنیده‌ام که مپرس

سوی من لب چه می‌گزی که مگوی

لب لعلی گزیده‌ام که مپرس

بی تو در کلبه گدایی خویش

رنج‌هایی کشیده‌ام که مپرس

همچو حافظ غریب در ره عشق

به مقامی رسیده‌ام که مپرس

غزل

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

ببین که در طلبت حال مردمان چون است

به یاد لعل تو و چشم مست میگونت

ز جام غم می لعلی که می‌خورم خون است

ز مشرق سر کو آفتاب طلعت تو

اگر طلوع کند طالعم همایون است

حکایت لب شیرین کلام فرهاد است

شکنج طره لیلی مقام مجنون است

دلم بجو که قدت همچو سرو دلجوی است

سخن بگو که کلامت لطیف و موزون است

ز دور باده به جان راحتی رسان ساقی

که رنج خاطرم از جور دور گردون است

از آن دمی که ز چشمم برفت رود عزیز

کنار دامن من همچو رود جیحون است

چگونه شاد شود اندرون غمگینم

به اختیار که از اختیار بیرون است

ز بیخودی طلب یار می‌کند حافظ

چو مفلسی که طلبکار گنج قارون است

غزل حافظ 4

دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود

تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود

رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی

جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

جان عشاق سپند رخ خود می‌دانست

و آتش چهره بدین کار برافروخته بود

گر چه می‌گفت که زارت بکشم می‌دیدم

که نهانش نظری با من دلسوخته بود

کفر زلفش ره دین می‌زد و آن سنگین دل

در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود

دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت

الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد

آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود

گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ

یا رب این قلب شناسی ز که آموخته بود

غزل حافظ3

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد

آب حیوان تیره گون شد خضر فرخ پی کجاست

خون چکید از شاخ گل باد بهاران را چه شد

کس نمی‌گوید که یاری داشت حق دوستی

حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد

لعلی از کان مروت برنیامد سال‌هاست

تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد

شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار

مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد

گوی توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند

کس به میدان در نمی‌آید سواران را چه شد

صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست

عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد

زهره سازی خوش نمی‌سازد مگر عودش بسوخت

کس ندارد ذوق مستی میگساران را چه شد

حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند خموش

از که می‌پرسی که دور روزگاران را چه شد

غزل2

به آب روشن می عارفی طهارت کرد

علی الصباح که میخانه را زیارت کرد

همین که ساغر زرین خور نهان گردید

هلال عید به دور قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد

به آب دیده و خون جگر طهارت کرد

امام خواجه که بودش سر نماز دراز

به خون دختر رز خرقه را قصارت کرد

دلم ز حلقه زلفش به جان خرید آشوب

چه سود دید ندانم که این تجارت کرد

اگر امام جماعت طلب کند امروز

خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

قوی‌ترین احتمال قیمت بنزین در مهرماه

کمتر از یک ماه به وعده دولتمردان برای اجرای طرح هدفمند کردن یارانه‌ها باقی مانده است.در این راستا آنچه بیش از دیگر کالاها باعث نگرانی جامعه شده میزان افزایش قیمت بنزین و گازوئیل در کشور است.

به گزارش «خبر آنلاین»، برخی از مسئولان در حدس و گمان‌هایی از حفظ دو نرخی بودن قیمت بنزین و ثبات سهمیه بندی بنزین سخن می‌گویند

و برخی دیگر نیز از تک نرخی عرضه شدن این فراورده با یک قیمت مشخص خبر می‌دهند.

در این بین آنچه بیش از دیگر حدس و گمان‌ها بر ان پافشاری می‌شود نظر اخیر رویانیان رئیس ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت است.

وی به تازگی در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرآنلاین» درباره تعیین و تکلیف قیمت بنزین در نیمه دوم امسال تاکید کرد:در صورت اخذ هر تصمیمی سخنگوی دولت آن را اعلام خواهد کرد. رویانیان در عین حال در مواجه با این سوال که قیمت مناسب برای بنزین در نیمه دوم امسال چه رقمی تشخیص داده شده تنها به این نکته اشاره کرد که در حال حاضر عرضه هر لیتر بنزین به نرخ 400 تومان بسیار منطقی است.

برهمین اساس است که کارشناسان با توجه به قانون هدفمند کردن یارانه‌ها که بر آزادسازی قیمت بنزین و گازوئیل در مدت 5 سال تاکید دارد پیش بینی می‌کنند نیمه دوم امسال بنزین به صورت تک نرخی و با قیمت 400 تومان عرضه شود .اما همچنان عرضه بنزین با کارت هوشمند سوخت ادامه خواهد داشت.

در این بین براساس اظهارات مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ،در حال حاضر قیمت تمام شده هر لیتر بنزین در ایران در حدود 700 تومان است.

این در حالی است که آمارها نشان می‌دهد طی سه ماهه گذشته میانگین قیمت هر لیتر بنزین معمولی به نرخ فوب خلیج فارس حدود 515 تومان بوده است.

در عین حال میانگین قیمت هر لیتر بنزین معمولی با هزینه نگهداشت، انتقال و مالیات بر ارزش افزوده برای ایران حدود 824 تومان درآمده است.

این د حالی است که هر لیتر بنزین معمولی در قالب سهمیه بندی طی این مدت 100 تومان عرضه شده و در عین حال هر لیتر بنزین نیمه یارانه‌ای و بدون سهیمه بندی نیز 400 تومان عرضه شده است .همان رقمی که از نظر رویانیان مردم به خرید بنزین به این رقم عادت کرده‌اند و در صورت تک رقمی شدن قیمت بنزین به نرخ 400 تومان مشکلی پیش نخواهد آمد.

در این بین قیمت هر لیتر بنزین سوپر در فوب خلیج فارس تفاوت چندانی با قیمت بنزین معمولی نداشته و طی سه ماه گذشته به طور میانگین حدود 525 تومان خریدو فروش شده که با احتساب هزینه‌های نگهداشت،انتقال و مالیات بر ارزش افزوده در نهایت 841 تومان هر لیتر این بنزین برای شرکت ملی پخش فراورده‌های نفتی رقم خورده است.در حالیکه در شرایط فعلی هر لیتر بنزین سوپر سهمیه بندی حدود 150 تومان در کشور بفروش می‌رسد.

در این بین تاکید می‌شود قیمت بنزین و گازوئیل برای نیمه دوم امسال تا روزهای پایانی شهریورماه اعلام نخواهد شد و حدس و گمان‌ها همچنان در خصوص تعیین و تکلیف قیمت این فراورده‌ها در نیمه دوم امسال ادامه خواهد داشت.

۶.۰۹.۱۳۸۹

اس ام اس شب قدر ، شعر شب قدر و اس ام اس شهادت حضرت علی(ع) (سری چهارم)

باز امشب عشق تنها میشود / زخم ، سهم فرق مولا میشود
جاده میماند غریب و بی سوار / ذوالفقار عدل میگیرد غبار . . .
شهادت حضرت علی(ع) تسلیت
.
.
.
تا صورت پیوند جهان بود علی بود
تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود . . .
.
.
.
این دست های خالی و ساده دخیلتان ، ما را فقط به رسم رفاقت دعا کنید . . .
.
.
.
در کعبه شد پدید و به محراب شد شهید / قربان حسن مطلع و حسن ختام او . . .
.
.
.
ای ماه سر به مهر، سر از سجده برمدار
پشت سرت کسیست که شق القمر کند . . .
.
.
.
ما را به دعا کاش فراموش نسازند
رندان سحرخیز که صاحب نفسانند . . .
.
.

یا رب ز تو امروز عطا می طلبم / هشیاری و بخشش خطا می طلبم
مقبولی روزه و نماز و طاعات / از درگه لطفت به دعا می طلبم . . .
.
.
.
امشب که بلرزید دل و بغض و صدایت / آرام روان گشت دلت سوی خدایت
رفتى به در خانه آن قاضى حاجات / یاد آر مرا ملتمس لطف و دعایت . . .
.
.
.
جنت به بها نمی دهی می دانم / امابه بهانه می دهی می دانم
گرنیست بها، بهانه دارم بسیار / بر اشک شبانه می دهی می دانم . . .
.
.
.
امشب تمام آینه ها را صدا کنید. / گاه اجابت است رو به سوی خداکنید
ای دوستان آبرو دار در نزد حق / در نیمه شب قدر مرا هم دعا کنید . . .
http://up.iranblog.com/images/0z5dgraxwa4j49a5ts77.gif http://up.iranblog.com/images/gv83ah5giec9g8jkopmc.gif