ساز حبیب

صدای سوز دل شهریار و ساز حبیب		چه دولتی است به زندانیان خاک نصیب
به هم رسیده در این خاکدان ترانه و شعر		چو در ولایت غربت دو همزبان غریب
روان دهد به سر انگشت دلنواز به ساز		که نبض مرده جهد چون مسیح بود طبیب
صفای باغچه‌ی قلهک است و از توچال		نسیم همره بوی قرنفل آید و طیب
به گرد آیه‌ی توحید گل صحیفه‌ی باغ		ز سبزه چون خط زنگار شاهدان تذهیب
دو شاهدند بهشتی بسوی ما نگران		به لعل و گونه‌ی گلگون بهشت لاله و سیب
چو دو فرشته‌ی الهام شعر و موسیقی		روان ما شود از هر نگاهشان تهذیب
مگر فروشده از بارگاه یزدانند		که بزم ما مرسادش ز اهرمن آسیب
صفای مجلس انس است شهریارا باش		که تا حبیب به ما ننگرد به چشم رقیب