۸.۲۲.۱۳۸۹

شب




منوچهر مطیعی تهرانی
شب باید تاریک باشد اما هر تاریکی در خواب‌های ما شب نیست. گاه اتفاق می‌افتد که خواب را درون ظلمت می‌یابیم. این تاریکی تعبیر دیگری دارد و تعبیر شب به آن اطلاق نمی‌شود ولی گاه نیز ‌هست که تاریکی را می‌بینیم و از ذهن ما می‌گذرد که شب است در این صورت باید دنبال تعبیر شب بگردیم. در رویاهای ما شب مجهول و راز است و هر چه تاریک‌تر و ظلمانی‌تر باشد این راز و مجهول بزرگ‌تر و پیچیده‌تر می‌باشد. چنانچه در خواب شب ببینیم و مشاهده کنیم که در ظلمت شب راه می‌رویم با مجهول درازی رو‌به‌رو می‌شویم که ما را به تکاپو و تلاش بر‌می‌انگیزد و کوشش‌هائی در جهت کشف راز و حل مجهول به عمل می‌آوریم ولی اگر شب مهتابی و روشن بود و به علت نور ماه یا چراغ روشن شده و ظلمت طبیعی آن شکسته بود خوابی است نیکو که خبر از فرج بعد از عسرت و تنگی می‌دهد. اگر وامداری در خواب چنین شبی را ببیند که نور ماه آن را شکسته یا ستاره درخشان بر آسمان آنست وام خود را می‌پردازد و همین‌طور بیمار اگر ببیند در شب تاریک چراغ دارد یا نور ماه بر او تابیده از بیماری شفا حاصل می‌کند.

هیچ نظری موجود نیست: